Η ΠΥΡΑΜΙΔΑ ΤΟΥ MASLOW

Ο κορυφαίος Αμερικανός ψυχολόγος Abraham H. Maslow είναι παγκοσμίως γνωστός για την εργασία του πάνω στην πυραμίδα των ανθρωπίνων αναγκών. Σ’ αυτή την πυραμίδα, το δεύτερο στάδιο των ανθρωπίνων αναγκών που χρειάζονται ικανοποίηση είναι το στάδιο της ασφάλειας. Αφού ο άνθρωπος ικανοποιήσει τις βασικές ανάγκες του για επιβίωση (βιολογικές ανάγκες), το αμέσως επόμενο στάδιο αναγκών είναι η ασφάλεια. Εάν δεν ικανοποιηθεί πλήρως η ανάγκη αυτή, ο άνθρωπος δεν μπορεί να ικανοποιήσει τα επόμενα επίπεδα αναγκών.

Πυραμίδα του Maslow

Για να εξελιχτεί κάποιος άνθρωπος χρειάζεται ασφάλεια σε κάθε τομέα της ζωής του και αυτό στην πράξη συνεπάγεται την εύρεση εργασίας, ασφαλιστικών καλύψεων, προσωπικής ασφάλειας, κατοικίας κ.λπ. Οι κάθε είδους κλειδαριές, passwords, συναγερμοί κ.λπ. είναι χαρακτηριστικά γνωρίσματα της αναζήτησης της ασφάλειας. Η οργάνωση στρατού, αστυνομίας, πυροσβεστικής, εταιρειών security, αφορούν την ικανοποίηση αισθήματος ασφάλειας του πολίτη.

Σε κάθε τομέα της καθημερινής ζωής θα δούμε ότι πολλά πράγματα έχουν έμμεση ή άμεση σχέση με την αναγκαιότητα ο άνθρωπος να αισθάνεται ασφαλής. Τότε και μόνο τότε μπορεί να εξελιχθεί και να ικανοποιήσει ανώτερες ανάγκες του (όπως αυτές των επόμενων τριών επιπέδων της πυραμίδας).

Η αίσθηση της ασφάλειας ενισχύεται σε σοβαρό βαθμό φυσικά αν ο άνθρωπος γνωρίζει μεθόδους και τεχνικές αυτοάμυνας και αυτοπροστασίας. Ο άνθρωπος που γνωρίζει πώς να προστατεύει τον εαυτό του και τους οικείους του είναι λιγότερο ανασφαλής, έχει λιγότερους φόβους και σαφώς πιο ήρεμη και ευτυχισμένη ζωή. Ο άνθρωπος αυτός, που έχει ικανοποιήσει τα δύο βασικά επίπεδα της πυραμίδας, μπορεί να εξελιχθεί ικανοποιώντας τα επόμενα, μέχρι το πέμπτο επίπεδο (αυτό της αυτοπραγμάτωσης).

Η γνώση της πυραμίδας του Maslow δεν είναι μόνο σημαντική όσον αφορά την κατανόηση της αναγκαιότητας για γνώση της αυτοάμυνας,  αλλά και όσον αφορά οποιαδήποτε αντιπαράθεση με κάποιον επιτιθέμενο. Σε  κάθε περίπτωση επίθεσης ή κλιμακούμενης έντασης (που μπορεί να οδηγήσει σε επίθεση) προσπαθούμε να καταλάβουμε το τι ακριβώς θέλει από εμάς ο αντίπαλος, πιο δηλαδή στάδιο της πυραμίδας αυτής θέλει να ικανοποιήσει. Ένας ληστής, για παράδειγμα, θέλει να ικανοποίηση του πρώτου επιπέδου. Ένας άνεργος μπορεί να θέλει ικανοποίηση του δεύτερου επιπέδου. Ένας βιαστής ή ένας οργισμένος συνάδελφος πιθανώς επιζητά ικανοποίηση του τέταρτου επιπέδου κ.λπ.

Όταν γνωρίζουμε ακριβώς το τι επιζητά ο επιτιθέμενος (αμέσως ή εμμέσως), τότε είναι πιο εύκολο να πάρουμε τον έλεγχο της κατάστασης οδηγώντας στην αποκλιμάκωση αυτής. Εκ των ανωτέρω, βλέπουμε ότι η γνώση της αυτοάμυνας δεν είναι κάποια πολυτέλεια, αλλά βασική ανάγκη του σύγχρονου ανθρώπου.

Γιάννης Λαιμοδέτης

Απόσπασμα από το βιβλίο: Αυτοάμυνα και Streetfighting 

(Ο πλήρης οδηγός αυτοάμυνας δρόμου)

2007

ΟΙ ΑΡΧΕΣ ΤΗΣ ΑΥΤΟΑΜΥΝΑΣ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ

Ο δεκάλογος της Αυτοάμυνας, μας περιγράφει με ποιον τρόπο μπορούμε να ανταπεξέλθουμε στις καθημερινές προκλήσεις του δρόμου και να αποφύγουμε επικίνδυνες καταστάσεις. 

  1.  Η καλύτερη άμυνα είναι η αποφυγή:

Είναι εκατό φορές προτιμότερο να αποφύγουμε μία συμπλοκή απ’ το να αναγκαστούμε να εμπλακούμε σε αυτή. Αυτός είναι ο πρώτος και ο χρυσός κανόνας της Αυτοάμυνας στο δρόμο.

Το να αναγνωρίσουμε τον κίνδυνο και να τον αποφύγουμε είναι προτιμότερο από την εφαρμογή οποιαδήποτε τεχνικής.

  2.  Είμαστε πάντα σε μέτρια επαγρύπνηση:

Σε αυτή την κατάσταση πρέπει να είναι η προσοχή μας σε περιπτώσεις που μπορεί να δεχτούμε επίθεση όπως σε σκοτεινούς δρόμους, parking κ.λπ.

Η μέτρια επαγρύπνηση βοηθά να εξουδετερώσουμε το μεγαλύτερο πλεονέκτημα του επιτιθέμενου που είναι ο αιφνιδιασμός.

  3.  Δεν υποτιμούμε κανέναν αντίπαλο:

Είτε πρόκειται για ένα 15χρονο παιδί, είτε για ένα δίμετρο γεροδεμένο άνδρα, αντιμετωπίζουμε την κατάσταση με την ίδια σοβαρότητα.

Το να υποτιμήσουμε κάποιον αντίπαλο, μπορεί να έχει ολέθριες συνέπειες.

Στα νεκροταφεία αναπαύονται πάρα πολλοί άνθρωποι επειδή υποτίμησαν τον αντίπαλο, αισθανόμενοι «δυνατοί» και άτρωτοι. Μην κάνετε αυτό το λάθος.

Κάθε επιτιθέμενος πρέπει να θεωρείται ένας επικίνδυνος αντίπαλος και πρέπει να είμαστε έτοιμοι για κάθε ενδεχόμενο.

  4.  Δεν υπάρχουν κανόνες:

Στις ρεαλιστικές συμπλοκές στο δρόμο ισχύει ο βασικός κανόνας: «Δεν υπάρχουν κανόνες». Οποιαδήποτε τεχνική μέθοδος είναι δεκτή, εφόσον βοηθά στην Αυτοάμυνά μας. Χτυπήματα κάτω από τη ζώνη, τράβηγμα των μαλλιών, χτυπήματα με  τους αγκώνες, τα δάχτυλα κ.λπ. καθώς και η χρήση προχείρων όπλων (π.χ. ένα ξύλο)  είναι βασικές τεχνικές για την Αυτοάμυνα στον δρόμο.

Η αυτοάμυνα δεν είναι sport και γι’ αυτό δεν διέπεται από κανόνες Fair play και «καθαρές τεχνικές».

  5.  Οπλιζόμαστε με την πρώτη ευκαιρία:

Εάν έχουμε τη δυνατότητα, οπλίζουμε τον εαυτό μας με κάποιο πρόχειρο εργαλείο-όπλο του δρόμου.

Αυτό μπορεί να είναι κάποιο ξύλο, πέτρα, σίδερο, μπουκάλι κ.λπ.

Οπλισμένοι έχουμε σαφώς μεγαλύτερες πιθανότητες αποτελεσματικής άμυνας απέναντι στους ισοδύναμους αντιπάλους.

Θεωρίες όπως «Οι άνδρες παλεύουν με τα χέρια» κ.λπ. ισχύουν μόνο στους αθλητικούς αγώνες ή στις συναινετικές συμπλοκές (που και αυτές είναι ένα είδος αγώνα).

Μιας και στην Αυτοάμυνα δεν υπάρχουν κανόνες, η χρήση κάποιων εργαλείων-όπλων δεν είναι μόνο επιθυμητή, αλλά πολλές φορές και επιβεβλημένη.

  6.  Σιγουρευόμαστε ότι τελείωσε (secure):

Δεν εγκαταλείπουμε το πεδίο της συμπλοκής εάν δεν είμαστε σίγουροι για το τέλος αυτής και την ασφαλή διαφυγή μας. Το να ρίξουμε προσωρινά τον αντίπαλό μας στο έδαφος μπορεί να έχει ως επακόλουθο αυτός να σηκωθεί και να μας επιτεθεί πισώπλατα όπως έχει γίνει χιλιάδες φορές στην πράξη.

Δεν φεύγουμε αν δεν είμαστε σίγουροι ότι είναι η σωστή στιγμή γι’ αυτό.

  7.  Μαχόμαστε με όλες μας τις δυνάμεις:

Το να εκδηλώσουμε μία λυσσαλέα αντίδραση στον επιτιθέμενο είναι πολύ προτιμότερο από την οποιαδήποτε «σωστή τεχνική» κ.λπ. Η σθεναρή αντίστασή μας συνοδευόμενη από κραυγές είναι αυτό που θα «σοκάρει» τον αντίπαλο μας και θα δει ότι δεν είμαστε εύκολα θύματα.

  8.  Απλές και μόνο τεχνικές:

Οι απλές και πρακτικές τεχνικές είναι βασικότατο στοιχεία για αποτελεσματική άμυνα στο δρόμο. Υπό το καθεστώς της έντασης και της αδρεναλίνης, ο άνθρωπος δεν μπορεί να εκτελέσει σύνθετες τεχνικές. Η απλότητα πρέπει να χαρακτηρίζει την κάθε μας κίνηση.

  9.  Καλή φυσική κατάσταση:

Η συνεχής προπόνηση, εκτός του ότι μας κρατά «ετοιμοπόλεμους», βοηθά στο να έχουμε την απαραίτητη φυσική κατάσταση που απαιτείται για μια βίαιη συμπλοκή στο δρόμο. Αυτό είναι ένα μεγάλο πλεονέκτημα απέναντι στον αντίπαλο που πιθανότατα θα είναι απροπόνητος (οι προπονημένοι άνθρωποι δεν επιζητούν συμπλοκές στο δρόμο).

 10. Μένουμε στα πλαίσια του νόμου:

Οποιαδήποτε αντίδρασή μας καθώς και το ποσοστό βίας που θα χρειαστεί να χρησιμοποιήσουμε, θα πρέπει να είναι στα πλαίσια του νόμου σχετικά με την Αυτοάμυνα.

Η οποιαδήποτε υπέρβαση των ορίων αυτών μπορεί να μας βάλει σε προβλήματα, σχετικά με το νόμο.

Βασικό σημείο που θα ελέγξει ο δικαστής είναι το αν είχαμε περιθώρια διαφυγής της συμπλοκής, τρέξαμε μακριά, ή συναινέσαμε σ’ αυτή.

Σ’ αυτή την περίπτωση, δε βρισκόμαστε σε Αυτοάμυνα και ο νόμος δε μας καλύπτει.

-Προσοχή λοιπόν, ώστε σε κάθε περίπτωση οι αντιδράσεις μας να είναι νομότυπες.

Αυτές, σε γενικές γραμμές είναι οι αρχές της Αυτοάμυνας στο δρόμο. Εάν εφαρμοστούν με σύνεση, μπορούν να μας γλιτώσουν από αρκετούς μπελάδες.

Πολλές φορές δεν κινδυνεύουμε τόσο από κάποιον προκλητικό αντίπαλο, αλλά από τον εγωισμό μας.

Ένα παλιό ρητό λέει ότι: «Τα μεγάλα ΕΓΩ, βρίσκονται σε ανθρώπους με λίγο μυαλό».

Γιάννης Λαιμοδέτης